Gençlerin Ruh Sağlığı Desteği İçin Velİ İznine İhtiyacı Olmalı mı?

Gence, ebeveyn katılımının getirdiği avantajlar ve riskleri tartarken; Singapur, onay kurallarının gençlerin ruh sağlığı desteğine ulaşmasını nasıl daha iyi destekleyebileceğini değerlendiriyor.

Sarah (gerçek adı değil), 17, gençlerin ruh sağlığı tedavisinde ebeveynlerinin bilgilendirilip bilgilendirilmeyeceğine dair daha büyük bir denetime sahip olması gerektiğine inanıyor. (Fotoğraf: CNA/Wallace Woon)

Dinle

12 dk

Yeni: Artık makaleleri dinleyebilirsiniz.

Bu ses CNA tarafından üretilmiştir.

29 Ekim 2026 11:00

(Güncellendi: 29 Ekim 2026 11:27)

CNA’yı güvenilir bir kaynak olarak ekleyerek içeriğimizin Google tarafından daha iyi anlaşılp arama sonuçlarında öne çıkarılmasına yardımcı olun.

Bu makalenin özetini FAST üzerinden okuyun.

Yeni

SINGAPUR: 17 yaşındaki Alice (gerçek adı değil) için ruh sağlığı desteği aramak, zorluklarını görmezden gelen aynı kişileri sürecin içine dahil etmek anlamına geliyordu.

Yıllardır bir yeme bozukluğu ve kaygıyla mücadele eden Alice, bu yıl gençler için düzenlenen bir ruh sağlığı programına katılmak için ebeveynlerinin onayına ihtiyaç duyduğunu fark ettiğinde gözyaşlarını tutamayacak hale geldi.

Ebeveynlerinin zorluklarını küçümseyip kendisine “sadece mutlu ol” dediğini söyledi. “Eski kafalılar, dolayısıyla ruh sağlığıyla ilgili her şeyin sahte olduğunu düşünüyorlar. (Şu şekilde düşünüyorlar) ‘Bütün mesele zihniyetinde, dikkat çekmek için yapıyorsun’.” dedi.

Alice’nin deneyimi; ebeveyn onayı şartlarının gençleri yardıma başvurmakdan alıkoyabileceğine dair gençler ve ruh sağlığı uzmanları arasında daha geniş bir endişeyi gözler önüne seriyor; özellikle de ebeveynlerin kendilerinin gençlerin yaşadığı sıkıntıyı tetiklemiş olabileceği durumlarda.

Ebeveyn katılımının bir çocuğun ruh sağlığını desteklemede önemini korumasına rağmen, kırılgan gençlerin bakıma ulaşabilmesini sağlamak için daha esnek bir yaklaşıma ihtiyaç olduğu CNA’ya bildirildi.

Sağlık Bakanı Ong Ye Kung, 10 Ekim tarihinde ebeveyn rızası gerekliliğinin gençlerin ruh sağlığı desteği aramasında bir engel olabileceğini, özellikle sorunlarını ebeveynleriyle tartışmaktan rahatsız olanları vurguladı.

Gençlerin önce yardım aramalarını ve bakım ilerledikçe ailelerin uygun şekilde dahil edilmesini sağlayan “dengeli bir yaklaşım” talep etti.

Singapore Tıp Konseyi’nin, doktorlara ebeveyn rızası konusunda daha net yönlendirme vermesi için etik kurallarını gözden geçirdiğini ve tedavi hastanın en iyi çıkarlarındaysa tedaviye devam edebilmelerini sağladığını söyledi. Sağlık Bakanlığı da çeşitli hizmet sağlayıcıları için ebeveyn rızası konusunda yönlendirmeler geliştiriyor.

Alice için ise ebeveynlerini dahil etme zorunluluğu, yardım aramayı daha da zorlaştırdı.

CNA Games

Crack the word, one row at a time

Create words using the given letters

Tiny puzzle, mighty brain teaser

Small grid, big challenge

Spot as many words as you can

Ebeveyn katılımı genç bir kişinin ruh sağlığını destekleyebilirken, gençler ve uzmanlar, rızanın gerekliliğinin yardıma ihtiyacı olanların bunu aramasını engelleyebileceğini söylüyor. (Fotoğraf: iStock)

“Birisi zaten çok kırılgan ve ona ‘Bunu ebeveynlerine bildirmem gerekiyor’ diyorsun. Bu da genci, ‘Neden ilk başda yardım istedim’ hissettiriyor” dedi.

“Gerçekten bunun gençin kendi kararına bırakılması gerektiğini düşünüyorum. Ebeveynlerinin dahil edilmesini istiyorlarsa, devam edin. İstemiyorlarsa, uzlaşacak başka bir yol bulmalısınız.”

ÇEŞİTLİ ORTAMLARDA DÜZENSİZ

Genç ruh sağlığı hizmetleri için ebeveyn rızası gereklilikleri ortamlara göre değişiyor ve gençlerin yardım aradıkları yere göre farklı kurlarla karşılaşmalarına yol açıyor.

Örneğin, ulusal 1771 hatını arayanlar anonim kalabilir ve topluluk temelli sağlayıcılar destek vermeden önce genellikle ebeveyn onayını şart koşmaz. Ancak okullar, ailelerle güçlü ortaklıklara verdikleri önem nedeniyle bunu daha sık talep etme eğilimindedir.

Singapür Sosyal Bilimler Üniversitesi’nde (SUSS) akıl sağlığı araştırmacısı ve öğretim üyesi Dr. Jonathan Kuek, tıbbi onay için genel bir yasal yaş sınırı bulunmaması nedeniyle akıl sağlığı profesyonellerinin büyük çoğunluğunun 18 yaş altı hastalar için ebeveyn onayı aldığını söyledi.

Uygulayıcılar, duruma göre takdir yetkisi kullanabilir; gençlerin ailelerini süreç dahil etme konusundaki isteksizliğini, bakımın yapılmaması halinde durumun kötüleşme riskini ve intihar veya istismar gibi güvenlik endişelerini hesaba katarak.

Bazıları ayrıca, 16 yaş altındaki bir çocuğun tıbbi tedaviye kendi başına onay verebilecek yeterli olgunluğa ve anlayışa sahip olup olmadığını değerlendiren – müdahalenin riski ve karmaşıklığını hesaba katan – Gillick yeterlilik testi gibi değerlendirmeler kullanıyor.

ImPossible Psychological Services’in kurucusu ve kıdemli klinik psikolog Muhammad Haikal Jamil, 18 yaş altındaki tüm hastaların ebeveyn onayı alması gerektiğini söyledi.

Aşılama sürecindeki ilerlemenin, çocuğun ev ortamı değişmediği sürece sürdürülmesinin zor olabileceğini vurgulayan Haikal, ebeveyn katılımının önemli olabileceğini belirtti.

“Belirli bir yaşın altında, ebeveynlerin dahil olması iyi çünkü terapide olumsuz inançları ve benzeri konularla uğraşıyoruz. Ancak eve gittiklerinde ortam aynıysa, bu çocuklar için faydalı olmayacak,” dedi Haikal.

İlk seansın sonunda ebeveynlerin genellikle katıldığını, ancak daha büyük çocuklara sahip olanların ise çocukları bağımsız şekilde tedaviye devam ettikçe her beş seans bir güncelleme aldığını ekledi.

Haikal, aynı zamanda Singapur’daki danışmanlık ve psikoloji sektörlerinin sınırlı düzenleyici gözetimi göz önüne alındığında, gençlerin ebeveyn katılımı olmadan akıl sağlığı hizmetlerine erişiminin onursuz uygulamalara maruz kalmalarına yol açabileceğini de uyardı.

Those who survived a suicide attempt on what drove them to the brink – and what helped them hold on

CNA Special – Age of Anxiety: What’s driving the youth mental health crisis in Singapore? (Part 1)

Başka uygulayıcılar da her durumda onay gerektirmenin, en savunmasız gençlerin bir kısmının kapısını kesebileceğini belirtti.

A Kind Place’in kurucusu ve psikoloğu Ooi Sze Jin, istemcilerinin çoğunun yardım almak için 18 yaşına gelmesini beklediğini, çünkü tedavileri hakkında ebeveynlerinin haberinin olmasını veya müdahalesini istemediklerini söyledi.

“Bazen ebeveynlerin kendisinin çocuğun sıkıntısına katkıda bulunduğunu kabul etmemiz gerekiyor,” dedi.

“Her durumda ebeveyn onayı gerektirirsek, yardım almaya ihtiyaç duyan çocukların bunu elde etmesini engelleyebiliriz.”

Bazı ruh sağlığı kuruluşları daha esnek yaklaşımlar benimsedi; belirli durumlarda ebeveyn katılımı olmaksızın ilk desteği sağlarken, uygun olduğunda aileleri sürece dahil etmeye çalışıyor.

Geçtiğimiz on yılda 6.000’den fazla gence destek olan ruh sağlığı yardım kuruluşu Limitless, zorunlu ebeveyn onayı olmadan desteği pilot uygulayan ilk kuruluşlardan biriydi.

İcra direktörü Asher Low, Children and Young Persons Act altındaki korumalarla uyumlu olarak 14 yaş altındaki çocuklar için ebeveyn onayı gerektiğini söyledi.

14 ile 17 yaş arasındaki gençler için kuruluş önce onay almaya çalışıyor.

Gencerlerin kötüye kullanım veya artan zarar görme riski gibi geçerli nedenlerle ebeveynlerini sürece dahil etmekte zorlanması veya istememesi durumunda, uygulayıcılar olgunluk ve bağımsız olarak karara verme yeteneklerini değerlendirmek için Gillick yeterlilik testini kullanıyor.

Ruh sağlığı kuruluşu Limitless’in icra direktörü Asher Low, 27 Ekim 2026. (Fotoğraf: CNA/Wallace Woon)

İşletme dışı kuruluş Project Green Ribbon’in kurucularından biri olan Ling Anne Hsieh, ebeveyn onayının zorlu aile geçmişinden gelen gençlerin yardım almasını engelleyebileceğini, özellikle de ebeveynlerinin zorluklarını kendilerine karşı kullanacağından korkmaları durumunda belirtti.

Kurum, ebeveyn onayını şart koşmadan krizdeki gençlere ilk desteği sağlarken, uygun durumlarda aileleri dahil etmek için sosyal hizmet kurumlarıyla çalışıyor.

Babasının fiziksel şiddeti nedeniyle evden kaçan, 17 yaşındaki Natasha (gerçek adı verilmiyor), Project Green Ribbon’dan ebeveynlerinin dahil edilmesi olmadan acil desteği aldı.

“Ebeveynlerim dahil olsaydı, pek faydalı olacağını düşünmem,” dedi. “Çünkü konuşmaları zorlar ve karşılık verirler. Ayrıca kızarlar ve hayal kırıklığına uğrarlar.”

Zorlukla karşılaşan gençlerle çalışan kâr amacı gütmeyen bir kuruluş olan Impart’ta, uygulayıcılar gizliliği ve sınırlarını gençlere açıklayıp ebeveynlerini hemen dahil etmeden ilk desteği sağlayabiliyor; burada söz konusu eden Dr Raksha Kartik, kuruluşunun ruh sağlığı biriminin görev süresi sona eren başkanı ve klinik psikolog.

“Bazı gençlerimiz için ‘Ebeveynlerime söyler misin?’ sorusu, ‘Bana kimse yardım edebilir mi?’ sorusundan bile önce geliyor. Bu ilk soru açıkça ve dürüstçe yanıtlanmazsa, gençler triyaj çalışanlarıyla konuşmaya devam etmekten kaçınıyor.”

Risklerin minimal olduğu durumlarda, Impart ebeveyn onayı sağlamaya çalışıyor; Dr Kartik’a göre, bir ebeveynin dahil edilmesi gençin güvenliğini riske atabiliyorsa, uygulayıcılar bunun yerine desteği başka güvendiği yetişkinlere yönlendiriyor.

GENÇLER VE EBEVEYNLER NE İSTİYOR

Bazı gençler, yargılanmaktan veya görmezden gelinmekten, ailelerini yüklemden veya evdeki gerginliği artırmaktan korktukları için mental sağlık mücadelelerini ebeveynlerine anlatmaktan kaçınıyor olabilir.

17 yaşındaki Sarah (gerçek adı verilmiyor), bu yıl her gün “çok hasta” hissettiği ve kaygılı olduğu için okula gitmeyi bıraktı ve dersleri atladı. Notları düşmeye başlayınca öğretmenleri babasına onun mental sağlığı hakkında konuştu, ancak Sarah babasının destekleyici olmadığını hissetti.

“‘Bu, benim geçmediğim bir şey değil. Bunu bu kadar büyük bir mesele yapıyor musun?’ dedi,” diye hatırladı.

Ruh sağlığı programına katılmak isteyen Sarah (gerçek adı değil), ebeveynlerinin ruh sağlığı konularına dair “kötü izlenim”in evde işleri zorlaştıracağını düşündü (Fotoğraf: CNA/Wallace Woon).

Ruh sağlığı programına Impart’ta katılmak isteyen Sarah, onay formunu imzalamak için yerine yetişkin bir eski iş arkadaşına başvurdu; ebeveynlerinin ruh sağlığı konularına dair “kötü izlenim”in evde işleri zorlaştıracağını düşündü.

Impart sonunda ebeveynleriyle bir görüşme sağladı ve duyguları yönetmeye yönelik başa çıkma becerilerine odaklanan programlar dahil, programlara katılması için onlarını aldı.

Buna rağmen Sarah, gençlerin kendi ruh sağlığı bakımının ebeveynlerine bildirilip bildirilmeyeceği konusunda daha büyük bir kontrola sahip olması gerektiğine inanıyor. “Çocuk rahat hissetmiyorsa, kendini açması onlar için zor olacak,” dedi.

Destekleyici ebeveynleri olan gençler bile yardıma özel olarak başvurmayı tercih edebilir.

Şimdi 25 yaşında bir lisans öğrencisi olan Leon (gerçek adı değil), depresyon ve kaygısından ebeveynlerine kısmen tedavi için finansal desteğe ihtiyaç duyduğu için bahsetti.

Kendine zarar verme veya güvensizlikle ilgili durumlar hariç, yardım ararken gençlerin “tam gizliliği” olması gerektiğine hala inanıyor.

“Önce kendi üzerimde çalışmak bana yardımcı oldu. Yeni biriyle konuşmak da yargılanmış hissetmeden, sıfırdan başlama fırsatı verdi,” dedi.

Bazı ebeveynler, çocuklarının yardıma ulaşmasını engelleyebileceklerini kabul ettiler; başından itibaren kendi onaylarının gerekli kılınması, çocuklarının bakımına dahil olma isteklerini ifade ederken bile.

İki çocuğunun annesi ve nöroçeşitliliğe odaklanan bir sosyal girişim olan Transforming Lives’in CEO’su Moonlake Lee, çocukları ona güvendenmeye hazır değillerse, nitelikli bir ruh sağlığı desteğine başvurmasını “sessizce ızrar çekmesine” tercih edeceğini söyledi.

“Dahil olma arzulamak ve başından itibaren dahil olma ısrar etmek iki farklı şeydir. Önceliğim, çocuğumun yardıma ulaşmasıdır, ben onların başvurduğu ilk kişi olmasam bile,” diye ekledi.

Ebeveynlerle görüşülen çocukların intihar eğilimi gibi ciddi kendini zarar verme riskleriyle, ruh sağlığında ciddi bozulmalarla veya başka güvenlik endişeleriyle karşılaştığında haberdar edilmelerini umduklarını söylediler.

İki çocuğunun annesi olan ebeveyn koçu Joline Lim, çocuğunun profesyonel yardım alma kararına olabildiğince dahil olmak isteyeceğini söyledi. Duygusal ve maddi desteğin ötesinde, ebeveynlerin aynı zamanda bir uzmanın çocuğun ihtiyaçlarına uygun olup olmadığını değerlendirmesine de yardımcı olabileceklerini ekledi.

“Her çocuğun onu destekleyebilecek güvenli yetişkinleri veya yetişkileri yok,” 41 yaşındaki kadın şunu söyledi. “Sevgi dolu bir ailede bile bir çocuk, ebeveynlerini üzeceğine, yargılanacağına veya streslerini artıracağına endişe edebilir.”

BİR DENGE KURMAK

Aynı ebeveyn onayı şartlarını tüm ruh sağlığı hizmetlerine uygulamak yerine, gözlemciler genç bireyin olgunluğu, güvenliği ve gereken bakım düzeyini dikkate alan daha açık yönlendirmeler çağrısında bulundu.

Aynı zamanda, güvensiz ortamlardan gelen gençlerin ebeveynlerini dahil etmeden destek alabilmelerine yardımcı olabilecek, kardeş veya akraba gibi güvenilir bir yetişkinin resmen atanması için bir süreç önerdiler.

SUSS’tan Dr Kuek, uygulayıcıların şu anda okullar, topluluk kurumları ve hastaneler arasında bir “gri bölge”nde çalıştığını, bazılarının ise onaysız destek sağladıklarında ebeveynlerden gelen şikayetler veya olası hukuki sorumluluklar konusunda endişe ettiklerini belirtti.

Singapore’ın dört kademeli ruh sağlığı bakım modeline uyum sağlayarak 18 yaş altı gençlerin, ebeveyn onayı olmadan temel danışmanlık ve ruh sağlığı taraması gibi daha düşük riskli hizmetlere erişebilmesini önerdi.

IMH’NİN ULUSAL ÖZEL HİZMET MERKEZİ OLARAK TANIMLANMASI

10 Ekim Dünya Ruh Sağlığı Günü’nü işaret eden bir mesajda Sağlık Bakanı Ong Ye Kung, Singapore’ın ruh sağlığı bakımına olan talebi karşılamak için kapasitesini artırırken, Mental Sağlık Enstitüsü’nün (IMH) mevcut alanında 2040 yılına kadar genişletilecek ve yeniden geliştirileceğini duyurdu.

IMH, 2027’de ulusal bir özel merkez olarak yeniden tanımlanacak ve Singapore Ulusal Ruh Sağlığı Merkezi olarak adlandırılacak.

Ms Ooi Sze Jin, A Kind Place’in kurucusu ve klinik psikoloğu, bu adımın sağlık hizmetlerindeki damgalamayı azaltmaya yardımcı olabileceğini belirterek hareketi olumlu karşıladı.

“‘Enstitü’ sözcüğü bazı insanlara, insanların içinden bir şeylerin yanlış olduğu için gönderildiği ya da soğuk ve kurumsallaşmış bir yer izlenimi verebilir,” dedi.

Singapore Sosyal Bilimler Üniversitesi’nden mental sağlık araştırmacısı Jonathan Kuek, yeniden adlandırmanın IMH’nin mevcut hizmetlerini nasıl etkileyeceğini belirlemek için hâlâ “çok az bilgi” bulunduğunu söyledi.

Bununla birlikte, şu ana kadar yapılan değişikliklerin umut verici olduğunu ve Singapur’da geniş kapsamlı mental sağlık araştırmaları için daha fazla hizmet ve daha iyi finansman yolu açabileceğini kaydetti.

Dr Kuek, bu adımın aynı zamanda sektörün değişen ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla profesyonellerin eğitimi ve görevlendirilmesinde iyileşmelere yol açabileceğini belirtti.

“Ancak bu değişikliklerin yalnızca sembolizm düzeyinde kalmamasını ve yeni merkezden, tıbbi bakımdan üst düzeyde mental sağlık hizmetinin sunuluş şeklini yönlendirmek ve hayata geçirmek üzere daha fazla gözetim ve yetki verilmesini umuyorum,” dedi.

Collapse

Expand

Daha yapılandırılmış bir psikoterapi için, yeterli olgunluğa ve anlayışa sahip olduğu değerlendirilen gençler tedaviye bağımsız biçimde başlayabilir; ancak uygulayıcılar bir ebeveyn ya da güvendiği yetişkinin sürece dahil edilmesine yönelik çalışmalar yürütmelidir, diye belirtti Dr Kuek.

Eczana ve hastaneye yatışı da içeren daha yüksek riskli psiyatrik tedavilerde ebeveyn onayı, ebeveynlere ulaşılamadığı ya da damgalanma nedeniyle acil bakım reddedildiği istisnalar dışında varsayılan olarak korunmalıdır, diye kaydetti.

“Ayrıca, şiddetin ya da riskin alt düzey hizmetlerde de oldukça hızlı biçimde artabileceğini ve devir teslimi ile onay güncellemesi için uygun kanalların da yerinde olması gerektiğini unutmamak önemlidir,” dedi Dr Kuek.

Aynı zamanda psikologlar ve danışmanlar için zorunlu yasal düzenlemenin eksikliğini de bir “kritik kör nokta” olarak işaretledi. Ebeveyn onayı şartlarının gevşetilmesi, niteliksiz uygulayıcılardan korunması gereken hassas gençleri korumak için daha güçlü bir düzenleme ile birlikte ilerlemelidir, dedi.

Limitless’ten Düşman Low, yönergelerin ayrıca ebeveyn onayı olmadan müdahale etmekten çekinebilecek uygulayıcılar için de daha büyük netlik ve hukuki koruma sağlaması gerektiğini söyledi.

“Müşterilerin güvenliğini düşünürken, ebeveynlerin dahil edilmesi her zaman çözüm değildir. Ebeveynlerin dahil edilmesinin güvenli anlamına geldiği her zaman doğru değildir,” diye ekledi.

2040’a kadar IMH genişletilecek ve yeniden geliştirilecek, Singapur ruh sağlığı kapasitesini artırıyor

Singapur’un daha fazla ruh sağlığı profesyoneline ihtiyacı var, ancak hizmetlerin fiyatlandırması ve düzenlemesi daha yakından incelenmeli

Kırık haberler ve en iyi hikayelerimiz için bildirimlerle güncel kalın

İsterseniz sohbet uygulamanızda günün en iyi okumaları için kanalımıza katılın

Okumaya değer

İçerik yükleniyor…