Bankalar Tokenize Mevduatı Başlatmadan Önce Göz Önünde Bulundurması Gereken 4 Konu

Fintech, bankacılık ve finansal hizmet yeniliklerini 1994’ten beri izlemek

SoFi’nin geçen hafta başlattığı tokenleştirilmiş mevduatın ardından, geleneksel bankalar da kendi tokenleştirilmiş mevduatlarını sürmeli mi sorusunu soruyor olabilir. Eğer öyleyse, ilerlemeden önce neleri gözden geçirmeleri gerekiyor?

SoFi, SoFi Earn (SOFIE)’ı, ulusal faaliyet izni (charter) sahibi bir ABD bankası tarafından ihraç edilen ilk tüketici tokenleştirilmiş mevduatı olarak tanımlıyor. Yeni hesap, 4.40% değişken yıllık getiri oranı (APY) sunuyor, mevuatları FDIC sigortası ile koruyor ve mevduatları bir-ile-bir Oranda SoFi’nin stabilcoin’i SoFiUSD‘ye dönüştürüyor; bu da blockchain altyapıları üzerinden 7 gün 24 saat aktarılabiliyor.

Görüntü Kaynağı: Finovate

Görüntü Kaynağı: Finovate

Varlıkları zincire taşımak söylendiği kadar kolay değil. Tokenleştirilmiş mevduat, bankaların mevduatların nasıl hareket ettiğini, mevcut altyapıyla nasıl entegre olduklarını ve müşterilerin bundan gerçekten ne kazandığını yeniden düşünmesini gerektiriyor. Ancak stabilcoinler ve tokenleştirilmiş mevduatlar etrafındaki son düzenleyici netlikle birlikte, tokenleştirilmiş mevduat fırsatı çok daha net hale geliyor.

Mevduatları taban blok zinciri altyapısına taşımayı düşünen daha fazla finansal kurum artarken, yatırıma geçmeden önce yanıtlamaları gereken dört soru var.

Tokenleştirilmiş mevduat aslında hangi sorunu çözecek?

Tokenleşme, fonların hafta sonları ve mesai saatleri dışında hareket ettirilme yeteneği dahil olmak üzere birçok bilinen fayda sağlıyor. Ayrıca mantık ve API’ler kullanarak işlemleri otomatikleştiren programlanabilir ödemeler, daha hızlı kesinleşme ve daha verimli kasa operasyonları da mümkün kılıyor. Mevcut ödeme altyapısı bu faydaların çoğunu etkili biçimde sunamazken, bankaların RTP ve FedNow kullanarak anlık ödemelere erişimi var.

Bankalar, tokenizasyon mevduatına geçmeden önce, çözmek istedikleri belirli müşteri ihtiyacını veya sorunu ve ölçülebilir iş faydasını belirlemelidir. Örneğin, karmaşık hazine yönetimi ihtiyaçları olan kurumsal müşterilere hizmet veren bir banka, belirli koşullar sağlandığında tedarikçilere yapılan ödemeleri otomatikleştirmek için tokenizasyon mevduatını kullanmanın değerli olabileceğini görebilir. Buna karşılık, müşterilere daha hızlı bireyden bireye ödemeler sunmayı hedefleyen bir topluluk bankası, mevcut anlık ödeme altyapısının bu ihtiyacı zaten karşılayabileceğini fark edebilir. Genel olarak hedef, teknolojinin yeni olması nedeniyle benimsenmesinden ziyade, tokenizasyonun mevcut altyapıya anlamlı avantajlar sunduğu yerin belirlenmesi olmalıdır.

Tokenizasyon mevduatları mevcut bankacılık altyapısıyla çalışabilir mi?

SoFi örneğinde banka, tokenizasyon mevduatları ile stabilcoin’ler arasındaki uyumluluğu artırmak için bir tokenizasyon mevduatı oluşturdu. SoFi Earn, SoFi Bank’ın bir mevduat borcu olurken, SoFiUSD ayrı bir stabilcoin’dir. Tokenizasyon mevduatı, geçerli kurallar altında FDIC sigortasına uygun olsa da, stabilcoin uygun değildir.

Buna rağmen, tokenizasyon mevduatlarını diğer dijital varlıklar ve ödeme sistemleriyle bağlamak, yalnızca teknik bir karardan ibaret değildir. Bir banka altyapısının bir tokenizasyon mevduatını destekleyebileğini belirlese bile, mevduat sigortası, AML/KYC gereksinimleri, tüketici korumaları ve transferlerin düzenleyici muamelesi bu sistemler boyunca nasıl işleyeceğini değerlendirmesi gerekir. Sonuç olarak, tokenizasyon bankadan mevduatlarla ilişkili hukuki korumaları ve yükümlülükleri korumalıdır, çünkü bir dijital temsil aynı düzenleyici muameli otomatik olarak taşımaz.

Mevduatlar günün her anında hareket ettiğinde likidite ne olur?

Ağuz ayında Dallas Federal Rezerv Bankası, tokenizasyon mevduatlarının bankaların likidite yönetimi ve kredi finanse etme biçimini değiştirebileceğini uyardı. Bunun nedeni, fonların anlık hareketinin, müşterilerin daha yüksek getiri arayışıyla kurumlar arasında bakiyelerini taşıdıkça, belirli mevduatları daha az yapışkan hale getirebilmesidir.

Tokenizasyon, fonların transferinde ortaya çıkan sürtünmeyi azalttığı için mevduat bakiyelerini daha oynak hale getirebilir ve olası bir finansal bunalım döneminde para çekme hızını artırabilir. Bankalar, likiditeyi normal çalışma saatleri dışında nasıl yöneteceklerini, daha hızlı mevduat çıkışlarına nasıl hazırlanacaklarını ve fonlama stratejilerini değişen müşteri davranışlarına nasıl uyarlayacaklarını değerlendirmelidir.

Tokenizasyon müşteri ilişkisini güçlendirecek mi, yoksa yalnızca karmaşıklık mı ekleyecek?

Bankacılıktaki birçok kararda olduğu gibi, mevduatın tokenizasyonuna karar verilmesi de temelde tek bir soruya indirgenir: Müşterilerin deneyimi iyileşecek mi? Müşterilerin tokenizasyonun ardındaki teknolojiyi anlamaları gerekmemişle, paralarına nasıl erişeceklerini, fonlarının sigortalı olup olmadığını ve farklı hesap türleri veya dijital varlıklar arasında para transferi yaptıklarında ne olacağını anlamaları gerekir.

Bankalar için asıl zorluk, bu süreçleri mümkün olduğunca sorunsuz hale getirmektir. Bu, avantajları açıkça iletmek, transferleri basitleştirmek ve müşterilerin, özellikle de dijital varlıklar sigortalı değilse, faiz mevduatı ile dijital varlıklar arasında kolayca ayrım yapabilmelerini sağlamak anlamına gelir. Başarılı bir tokenize mevduat ürünü başlatmak için bankalar, blockchain teknolojisinin avantajlarını sunmak zorundadır; ancak müşterilerin altyapıyı anlamaları veya onunla etkileşime girmeleri gerekmez.